Men yurtimda tug‘ilgan kun Sezmay qoldi odamlar. Kindik qonim to‘kildiyu Tuprog‘iga, zariga, Go‘shasida uxlayotgan Ajdodlarim odimlab Astagina qutlaganin Nogoh sezdi vujudim. So‘ngra... So‘ngra qo‘shiqlarmi Kuy — navolar kelaverdilar oqib. Tushunganim alla edi... Men onamni tanimay turib Ilk bor alla aytgan edi Dilbandim — Samarqandim. Endi ertak so‘ylayverar, kuylayverar Endi u alla emas, jondir kezgan qonimda, Olislarda taqdirimni o‘ylayverar, Ruhi esa vujudimda, yonimda.