Yoningga kelaman, Deyman: men sen kutgan bolaman. Tinglaysan ochilib sen chaman, Men seni sevaman, sevaman!.. Kel, deysan. Kun sovuq, o‘tirgil. Kaftimda laylakqor — atirgul. Xonangda yugurib-yelaman, Men seni sevaman, sevaman. Kim u jim kuladi, kuladi, Bildirmay ermaklar qiladi? Mayli men g‘alati, telbaman, Men seni sevaman, sevaman. Kel, deysan. O, muncha kechikding, Yo‘q endi u g‘uncha, kechikding. Boq yigit, atrofing qahraton... Men seni sevaman, sevaman. Sen turgan joy endi biy dala, Qo‘lingda qorako‘z bir bola. Men endi qo‘shiqmas — nolaman, Men seni sevaman, sevaman. Ayt, mendan ne istar bu odam, Tikilar, sinarmi irodam?.. Tikilar bir yomon, bir yomon, Men seni sevaman, sevaman!.. Meni yov etmish bor mardum-la, Labimdan uchmagan bir jumla. Endi kech, endi ne qilaman, Men seni sevaman, sevaman!..