– Сенга севгим берайми? – Бер қани. – У тупроққа беланган. – Беравер. – Мен фол кўрсам дегандим. – Кўр, қани. – Савол сўрасам дегандим. – Сўрайвер. – Эшик қоқсам не дерсан? – Кир, дейман. – Мен билан юр, десам-чи? – Юр, дейман. – Йўлда кулфат кутса-чи? – Бораман. – Агар мен алдасам-чи? –Кечираман. – Қўшиқ айтгил, десам-чи? – Айтаман. – Дўстингдан кеч десам-чи? – Кечаман. – Одамни от, десам-чи? – Отаман. – Ўзинг ўлгин, десам-чи? – Ўламан. – Бўғилиб қолсам нетарсан? – Қўллайман. – Жонинг оғрир бўлса-чи? – Чидайман. – Йўлингдан ғов чиқса-чи? – Бузгайман... – Севги берайми, сенга? – Севги. – Асло бермайман! – Нега?! – Чунки, мен қулларни севмайман.